Author :
Abstract
Irak’ın Amerika Birleşik Devletleri (ABD) tarafından 2003 yılında işgal edilmesi ve Arap Baharı’nın son halkası olarak tanımlayabileceğimiz Suriye’de 2011 yılında başlayan iç savaşın yarattığı güvenlik boşluğu, Türkiye tehdit algılaması üzerinde doğrudan etki yaratmıştır. Nitekim devlet otoritesinin zayıfladığı her iki ülkede devlet dışı silahlı aktörler güç kazanmıştır. Süreç içinde bilhassa terör örgütlerinin kapasitesindeki gelişim ve bölgesel güç rekabetinin yoğunlaşması, Türkiye’nin geleneksel sınır güvenliği yaklaşımını yeniden değerlendirmesine neden olmuştur. Bu dönüşümün en belirgin aşaması ise 15 Temmuz 2016 tarihinde gerçekleştirilen başarısız darbe girişimi olmuştur. Çalışma, 15 Temmuz darbe girişimi ile Suriye ve Irak’ta yaşanan gelişmelerin Türkiye’nin güvenlik politikasına olan etkisini incelemektedir. Çalışmanın temel amacı, Türkiye’nin sınırları muhafaza etme anlayışından, tehditleri sınır dışında bertaraf etmeye geçişi analiz etmektir. Diğer bir deyişle çalışmada, klasik güvenlik anlayışından proaktif güvenlik modeline geçişin analiz edilmesi amaçlanmaktadır. Bu analiz, Türkiye’nin yeni güvenlik paradigmasının hem iç dinamiklerden hem de dış gelişmelerden etkilendiği ve bir bütün olarak ele alınması gerektiği çıkarımı çerçevesinde yapılmaktadır. Bu kapsamda, 15 Temmuz sonrası süreçte Irak ve Suriye’de gerçekleştirilen sınır dışı operasyonlar, Türkiye’nin güvenlik politikasında yaşanan dönüşümün somut bir biçimde yansıtılması bakımından detaylı biçimde incelenmiştir. Nihayetinde 15 Temmuz 2016 sonrasında Türkiye’nin sınırlı süreli savunma eksenli güvenlik anlayışından kapsamlı ve güvenlik problemlerini sınır dışında kalıcı biçimde sonlandırmaya evrildiği çıkarımına ulaşılmıştır.
Keywords
Abstract
The 2003 U.S. invasion of Iraq and the security vacuum created by the civil war that began in Syria in 2011—which can be described as the final chapter of the Arab Spring—have had a direct impact on Turkey’s perception of threats. Indeed, in both countries, where state authority has weakened, non-state armed actors have gained strength. Over time, the growth in the capabilities of terrorist organizations in particular, coupled with intensifying regional power rivalries, has led Turkey to reassess its traditional approach to border security. The most significant milestone in this transformation was the failed coup attempt on July 15, 2016. This study examines the impact of the July 15 coup attempt and developments in Syria and Iraq on Turkey’s security policy. The primary objective of the study is to analyze Turkey’s shift from a border-defense mindset to a strategy of neutralizing threats beyond its borders. In other words, the study aims to analyze the transition from a classical security paradigm to a proactive security model. This analysis is conducted within the framework of the conclusion that Turkey’s new security paradigm is influenced by both internal dynamics and external developments and must be considered as a whole. In this context, the cross-border operations conducted in Iraq and Syria following July 15 have been examined in detail as a concrete reflection of the transformation in Turkey’s security policy. Ultimately, it was concluded that, following July 15, 2016, Turkey evolved from a limited, defense-oriented security approach to a comprehensive one aimed at permanently resolving security issues beyond its borders.
Keywords
Security policy, Iraq, Syria, Cross-border operation, Turkey
